Gercek ask dediler.. Yasmadık ki bilelim . ögretmediler ki anlayalım .. görmedik ki düsünelim . Ne varsa yürektedir dediler. Yürek ister oldu istenen kacar.. kacan kovalanır.. Kovalan kacar dediler.. Kactıkca deger bulur. Deger buldukca sımarır.. sımardık ca kaybolur.. Kaybolan aglatır dediler. Agladık ca kahrolduk. Kahroldukca tükendik .. tükendikce caresiz.. Simdi caresiz birakan, bana sevgiyi ögretip, duygularını anlatıp,askı yasatabilir mi? Ama biliyorum ask yürekte , ama biliyorum anlatamasan da gercek, ama biliyorum olmasa da yasıyorsun .. Çünkü ßiLiyorum Hayat YeniLer Kendini ...
bir sevdaki anlatamam kimseye derdimi.korkarım korkularımdan.elimle tutamadığım yüreğimin derinliklerinde hapsolmuş sevdiğimi almalarından.dipsiz kuyularımda merdivensiz olsada ulaşamasamda bende ve yüreğimde işte.öyle bi sevgiliki O.izin vermemeliyim kimse ayak basmamalı bilinmeyen kumsalıma.şu an içinde bulunduğum ortam o kadar farklıki.zaman gerçek aşkı yaşatmalı yaşatabilceği kadar....... farklı olmamalıydın ama oldun işte neden olduğunu anlayamasamda...biliyorum bununda zamanı gelicek,hayat yenileyecek kendini...bekliyorum...
Ben gidiyorum…Bilemezsin seni ne kadar çok sevdiğimi ve her görüşümde yüreğime güneşin doğuşunu.Dedim ya ben gidiyorum..Bilirim kal demeyeceksin.Seni özlerim de demeyeceksin unuturum da.Biliyorum bana yine de kal demeyeceksin.Beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum.Ve bensiz mutlu olamayacağını düşünerek sana mutluluklar dilemiyorum. Bel ki seni ararım çok zor durum da kalırsam ve hıçkırıklar içerisinde boğulursam bir gece vakti,seni mutlaka ararım.Sakın kırıcı bir söz söyleme üzülürüm ve biliyorum yine sen bana kal demeyeceksin.Yine de işte ben gidiyorum.İçimdeki senide alıp götürüyorum.Bedenini o layık olduğun yerde senin değer verdiklerinle bırakıyorum ve bir gece ansızın gidiyorum hayatından.İşte ben sıcak bir Ağustos gecesi seni seninle bırakıp gidiyorum.Ve tanrıdan artık seni dilemiyorum. Bundan sonra dolmayacak gözlerim yaşlarla ve giderken bu yürek sızlamayacak,bil ki pişman olmayacağım gittiğime.Artık kapatıyorum kalbimi her şeye,inan bundan sonra girmeyeceksin rüyalarıma.Bil ki yine de ben bıraktığım gibi bir sıcak Ağustos gecesi sana döneceğim.Ben de biliyorum bu yürek yapamaz sensiz,dayanamaz yokluğuna. Dedim ya senin bana kal demeyeceğini bilerek ben yinede gidiyorum. ELVEDA……..
Bir yıl bitti geçen yılda neler kazandık, neler kaybettik diye düşünmek anlamsız yaşadığını yaşamışsındır. Doğrusda yanlışıda senindir.asıl yaşamadıkların için hatıflan ... Asıl hala 'KEŞKe'lerle vaktini geçiriyorsan hayıflan.Yinede kaçırdığın hiçbirşey yok bu yıl senin için yeni bir başilangıç olsun .Zaman hiçbir zaman geç değildir. Zaten aşkta zaman dinlemez.Bazen karanlıkta gelir yılların yıprattığı anda... sen herzaman kapını açık tutacaksın ona ki girebilsin içeri,Bi düşün... ne güzel şeydir gökyüzünün maviliğine gülümseyerek bakabilmek.Aşk herzaman kjolaylaştırır bu güzelliğin gerçekleşmesini.Dudaklarındaki gözlerindeki pırıltıyla birleştirir.mavi olursun baştan başa! Sonra mavi mavi bakışırız güökyüzüyle sonsuzbir bakışma... o sonsuz bir özgürlükle Sen ssonsuz bir huzurda... Geriye dönüp bakmayacaksın yediğin çelmelerle düştüğün yerden hemen kalkacaksın üzülmeycesin DÜŞTÜĞÜNE
Ben bir sessiz gemi misali dertlerin deryasında kaybolup gidiyorum. isterim ki sessiz gecelerde ve de uçsuz bucaksız bu mavi derinliklerde yolumu aydınlatacak bir deniz feneri olsun.Gecelerim çok karardı.Ama ümidim var.Çünkü çok kararan gecelerin sabahları pek yakındır.Düşündüğünü zincire vuran benim.Şafakla kaybolan yine benim.ilacını ateşe atan bir hasta oldum kimi zaman.kimi zaman da sağanak yağmur altında ateş yakmaya çalışan bir yolcu.Bazen korkuyorum Korkum ölümden değil.Dikenler bile gül kokar bu gemide.Acaba limana varmadan hangi serin sular alacak gemimi? Ve yine acaba limanıma varabilecem mi? Kimbilir belki de geminin bir köşesine çekilip ağlayacam.Fırtınalar kopacak,şimşekler çakacak ve yağmur bardaktan boşalırcasına yağacak üzerime..Ama yine de arayacğım limanımı.Nasıl ki yanıp kavrulan kızgın çöllerde Mecnun Leylasını aradı..Ben de bu karanlıkların okaynusunda ve de mavi derinliklerin çöllerinde limanımı arayacam.Ta ki bu Sessiz Gemi batana kadar.Batana kadar bu Ummanlardayim. SESSİZ GEMİNİN KAPTANI HÜSEYİN
Mavisi yeşiline karışmış, uzun uzun ağaçların gölgelerini cömertçe sunduğu, türlü türlü böceklerin, çiçeklerin yaşadığı, insanoğlunun pek az uğradığı ormanlardan birinde güzel bir göl vardı. Suyu berrak mı berrak, serin mi serin... Gölün kıyısında hayat bulmuş boynu bükük papatya, yanıbaşında o eşsiz büyülü suyun içinde açmış olan, en az kendi kadar yalnız görünen nilüfer çiçeğine sevdalanmıştı. Onun görkemli görüntüsünü, saf, masum, asaletli halini hayranlıkla seyrediyordu her gün.
Nilüfer çiçeği de kayıtsız değildi sevgili papatyasına karşın. Birbirlerine sevgiyle bakıyorlar, şarkılar söylüyorlardı birlikte. Yalnızlıklarını unutuyorlardı şu koskoca orman içinde...
Tanrım, diyordu papatya içinden kimi kez. Bu güzelliğin yanında benim yerim nedir ki? O suyun içinde yaşar bense toprakta... Elimi uzatsam tutamam bile onu... Oysa öylesine istiyorum ki onun yanında olmayı...
- Ey güzel çiçeğim, ey benim nilüferim seviyorum seni... Lâkin öylesine çaresizim ki... Sana nasıl ulaşacağımı bile bilmiyorum... Evet, orada olduğunu bilmek, sesini duymak, güzelliğini görmek bile yetiyor bana ama istiyorum ki elini tutayım, güzelliğine dokunayım. Gel gör ki ben bir papatyayım, sen ise bir nilüfer... Ayrı dünyalarda yaşayan iki ayrı çiçek...
Nilüfer, karşılıksız bırakmadı papatyanın sözlerini: - Papatyaların en tatlısı, kemandan çıkan müzik aynı ama nağmeleri çıkaran teller ayrıdır. Sen başkasın, ben başkayım, sen ordasın, ben buradayım diye yerinme. Gönül sesine kulak ver yalnız... Bir şeyi istiyorsan yürekten iste....Sevgi, aşk, ne büründüğün kıyafeti, ne makamı, ne mesafeleri ne de başka bir şeyi dinler... Onun fermanı okunmaya başladımı her şey susar. Her şey çaresiz kalır... Sevgi söz konusu olduğunda kişi kendi dışındaki güçlerin insafına kalmaz. Çünkü; kendisi de güçlü bir varlık haline gelir. Ruhunun derinliklerinden gelen bu ezgi güçlenmeye başladıkça kayıtsız kalamaz buna tüm evren... Sen ki benim güzelliğime, aşkınla güzellik katmakta, yalnızlığımı örtbas etmektesin. Benim ve kendinin varolduğumu ispatlamaktasın dünyaya.
Şimdi kapat gözlerini sımsıkı... Sıyrıl tüm düşüncelerinden... Yalnızca ama yalnızca beni düşle... Yanımda olduğunu, gölün sularında elimi tuttuğunu hayal et... İste beni... Göreceksin ki sevginin aşamayacağı engel yoktur!
Papatya, nilüferin dediğini yaptı. Yalnızca ama yalnızca onun hayalini doldurdu tüm benliğine. Kendini güzeller güzeli çiçeğinin yanında farzetti. İstedi... İstedi...
- Aç gözlerini!, dedi nilüfer. Papatya şaşkınlık içindeydi gözlerini açtığında. Sevgili çiçeğinin yanında, gölün suları içinde bir nilüfer çiçeğiydi artık o da...
Sevmek... İstemek... Hayal etmek... İnanmak...
Olmayacak şey yoktur! Eğer ki; bu duygulara sahipseniz...
yine hüzün çöktü içime kör olası geceler içimi kavuruyordu yüreğimde ince bir sızı seni özlüyor seni istiyordum.acı veriyordu herşey çünkü sen yoktun.. yaşanılmaz olmuştu bu hayat herşey anlamsız geliyordu siğmıyordu yüreğim bedenime canım aciyor yüreğim kan ağlıyordu.acı veriyordu hasretin çünkü sen yoktun.. seni arıyordu gözlerim ellerim ellerine hasret bedenim mahküm ruhum ise bu koca dünyada kaybolmuştu.acilarım artıyordu hep çünkü sen yoktun.. sevmek istedim sevilmek istedim bendeki aşk çılgın bir sevda oluvermişti minik kalbimde kocaman bir sevgin vardı benimle acılar çekiyordu yürek olanlar yine olmuştu bana çünkü sen yoktun. ne hayeller ne ümitlerimiz vardı hepsi kayboldu birer birer bizimle hayat acımasızdı hasret keskin bir bıçak misali ciğerlerimi parçalıyor yüreğime hançerler saplanıyordu acın içimde çekilmez hale gelmişti yavaş yavaş bitiyordum çünkü sen yoktun.. hayatın anlamı neydi? neden mutlu olurdu insan? gülmek daim miydi? sevilmeden sevmek olurmuydu? hiçbirini bilmezdim taki sen beni yarı yolda bırakıncaya kadar hayatın anlamı senmişin.. mutlu olmak seninleymiş senmişin.. gülmek yine seninleymiş snemişin..sevilmeden sevmek varya odaha beter senmişin.. çünkü sen yoktun bitanem..çaresizdim birköşeye kıvrılıp sessiz sessiz ağlardım seni düşünür ahh çekerdim.. sen olmalıydın yanımda diye sana isyan ederdim.. sen olmalıydın kalbim acı çekerken artık yaşamak zor gelmişken sen olmalıydın.. beni sarıp sarmalamalıydın içine alıp canım ben burdayım merak etme artık üzülmicen demeliydin.. derdime derman olup beni anlamalıydın.. ama sen yoktun diyordumya yoktun yoksun işte.. yokluğunda öğrendim seni.. tanıdım daha çok seni.. kendime acıyordum çünkü seni senden çok seviyorken sen olmadın yanımda olmadın ben ağlarken yanımda olmadın adını sayıkladığım gecelerde hasretinden çektiğim acıları akıttığım gözyaşlarımı bilmedin görmedin hiç anlamadın hiçbizaman.. kalbimi emanet etmiştim sana sahip çık sev üzme diye ama sen bi hiçmiş gibi attın onu üzdün beni..yüzüm yok artık sana dönmeye.. sana yine muhtacım demeye.. zorluklarımda yanımda olmadın acımı bilmedin.. kaçmayı seçtin derdine dert katmaktan korktun..acılar benim dertler benim sevdam senin olsun.. acı çekmeden nasıl bir ömür mutlu olunurki.. sevmeyi bilmiyorsan taşıma o yüreği.. sevmek KUTSALDIR.. sevilmekte öyle.. ama gel görki sevdik ama sevilmedik.. gözyaşımızı kan akıttık.. yüreğimize taşlar bastık.. yokluğunu dindiremedim ama.. yerine kimseyi koyup sevemedim.. ey sevgili.. ey gönül hırsızım.. bu beden can olmadan yaşarmı.. sen benim canımdın gittin.. can bedenden çıktı birkere atarmı bu kalp kan damarda durumu hiç.. sen seni sen ben sevilmedende sevmeye razıyım yeterki bitmesin bu aşk..GüLüM
Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.
Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim. Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim.
Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.
Sana sitem edemem. Sana kırılamam. Bir tek dileğim var senden, son bir tek isteğim. O da MUTLU OLMAN.
MUTLU OL SEVDİĞİM.. BİRİCİĞİM.. AŞKIM. NEREYE, KİME GİDERSEN GİT YETER Kİ SEN MUTLU OL...
''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...
Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.
Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?
Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.
Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?
Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.
Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım.
Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.
Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni..
Ama sen hiç benimle olmadın ki... YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN
